Verkið, eins-síðu leiðbeiningar fyrir kennara (tilraunaútgáfa)

Einnar síðu leiðbeiningar fyrir kennara: hvernig Verkið, raunverulegur verknaður utan skjás, virkar í tilraunaeiningunum og hvers vegna það lokar gati sem vél getur ekki fyllt.

Hvað: Í þremur einingum (07 íþróttir, 11 iðkun, 18 samfélag) byrjar Mannlega akkerið nú á raunverulegum verknaði utan skjás áður en nemandinn skrifar. Þetta er tilraun; reynist hún vel færist formið yfir á fleiri einingar.

Af hverju: Áfanginn kennir iðkunarskuld (sjá Skref 2, §4): að láta vélina gera æfinguna þína er lán sem safnar vöxtum. Ef akkerið sjálft er „veldu og skrifaðu um“ getur nemandinn klárað það með því að senda vél kvaðningu (e. prompt), sem stangast á við það sem áfanginn kennir. Verkið lokar því gati: verknað utan skjás getur vél ekki gert fyrir þig.

Þitt álag á að vera lítið. Verkið tekur nemandann 20–30 mínútur og er gert á einni viku. Þú þarft ekki að skipuleggja ferðir, útvega efni eða staðfesta neitt. Hver eining býður 2–3 leiðir (líkamlegar / félagslegar / athuganir) og eina „gólf“-leið sem krefst hvorki kostnaðar né ferðalaga, svo hver nemandi eigi færa leið, líka í fjarnámi eða við þröngar aðstæður.

Ekki koma á eftirliti. Sumir munu skálda verkið. Ekki reyna að sanna það, krafa um myndir eða vitni eyðileggur einmitt traustið og ígrundunina sem verkið ræktar. Í staðinn biður akkerið um skyn-smáatriði (hvað kom á óvart, hvað veitti mótstöðu) sem eru létt ef nemandinn gerði verkið og leiðigjörn að skálda. Nemandanum er sagt beint út: að falsa verkið er að taka iðkunarskuld, akkerið verður innantómt og það er hann sem tapar. Það dugar.

Ekki gefa einkunn fyrir ígrundunina. Þú metur hvort mannleg rödd og dómgreind nemandans standist samanburð við vélrænt úttak síðar, ekki hvort textinn sé fullkominn eða hvort verkið hafi verið „rétt“.

Hvað krefst vélar og hvað ekki. Þetta er spurningin sem kemur fyrst í kennslustofunni og svarið er styttra en flestir búast við.

Æfingin þarf engan aðgang að gervigreind. Svarið sem nemandinn gagnrýnir er tilbúið fyrir fram í efninu; hann er ekki að tala við vél heldur að lesa úttak sem allur bekkurinn greinir. Ein vél dugar því á tvo nemendur, og fullyrðingarnar standa í síðunni sjálfri þótt JavaScript sé slökkt, svo óútfyllt æfing prentast sem nothæft vinnublað.

Ókeypis aðgangur dugar, og ekkert verkefni krefst persónuupplýsinga. Tveir þröskuldar sem kennarar spyrja um eru ekki til hér. Ekkert skref krefst greiddrar áskriftar eða stofnanaleyfis; ókeypis aðgangur að hvaða almennu spjallmállíkani sem er dugar. Og ekkert verkefni krefst þess að nemandi setji persónuupplýsingar í vél. Þar sem persónulegt efni liggur beinast við er valkostur skrifaður inn í efnið sjálft: kvaðningarsniðmátið í verkefni 01 segir „stafrænt fótspor [mitt / X]“, og eining 16 biður um „gögn úr snjallúri eða lýsingu nemandans“. Nemandi sem vill ekki nota eigin gögn getur unnið öll verkefnin til fulls.

Það sem er hins vegar ófrávíkjanlegt stendur í verkefni 01: nemendur mega rannsaka sjálfa sig eða þekktan opinberan aðila, aldrei skólafélaga, kennara eða aðra einkaaðila.

Skref 1 á að gerast án vélar og efnið segir það sjálft: „Þetta skref byrjar ekki við lyklaborðið.“ Í kennslustund er einfaldast að leggja það fyrir á pappír eða láta setja tölvur í flugstillingu. Nemandi sem skrifar ekki með penna má nota tölvu, en þá er skjárinn skjal nemandans sjálfs og ekkert annað.

Öryggi: engin eining biður nemanda að tala við ókunnugan. Alltaf „einhvern sem gerir X“: afa, þjálfara, nágranna, einhvern í hópnum.

Einingarnar þrjár

Verkbókin (valfrjáls) er náttúrulegur staður fyrir ummerki og ígrundun nemandans: sjá verkbokin/FYRIR-KENNARA.md.