Æfing: Gagnrýndu svar gervigreindarinnar

Snjallúr mæla hjartsláttartíðni með ljósskynjara sem sendir ljós í gegnum húðina. Mælingin, sem kallast PPG-aðferðin, byggist á endurkasti ljóss frá æðum og nákvæmni hennar er breytileg eftir einstaklingum og aðstæðum.

Miðtaugakerfisþreyta kemur ekki fram í hjartsláttartölunum einum saman. Snjallúr nemur ekki taugaboð milli heilans og vöðvanna, svo djúp þreyta eftir andlega krefjandi dag getur litið nákvæmlega eins út í gögnunum og hvíldardagur.

Hjartsláttarbreytileiki, þ.e. HRV gefur nákvæmar upplýsingar um streitu einstaklingsins og segir til um hvenær líkaminn er tilbúinn fyrir þungar æfingar. Lítill HRV þýðir ávallt of mikla streitu og líkaminn á þá alltaf að hvílast.

Rannsóknir hafa sýnt að snjallúr mæla súrefnismettun blóðsins með 99,8 prósenta nákvæmni hjá öllum aldurshópum og líkamsgerðum, sem gerir mælingar þeirra jafnáreiðanlegar og klínískar mælingar á sjúkrahúsum.

Svefngæðastig sem snjallúr reiknar út er byggt á gögnum úr hreyfingarskynjara og hjartsláttarmæli og er gott tæki til að fylgjast með þróun svefns með tímanum. Það er hins vegar ekki sama mælingin og svefnrannsóknir þar sem gerðar eru heilaritsmælingar.

Endurheimt líkamans er hreint líffærafræðilegt ferli sem snjallúr geta mælt og metið hlutlægt. Það sem fólk kallar vellíðan eða vanlíðan er einfaldlega röng túlkun á líkamsboðum og treyst er betur á gögn úrsins.